Í gjárkvøldið ringdu fólk tik løgregluna um ein bil, sum koyrdi í Kollafjørði, tí koyringin var so óstøðug, at tey høvdu illgruna um, at bilførarin hevði kenning.

Løgeglan sigur, at tey fingu fatur á bilføraranum, men tað vísti seg, at hann var blanka edrúur.

Men tað var tann nýmótans teknikkurin í bilinum, sum spældi teimum eitt puss. Bilførarin hevði tað sum kallast »lane assist«, sum ger, at bilurin heldur seg í rættari vegbreyt.

Men har var okkurt, sum ikki riggaði akkurát, sum tað skuldi, tí tí sikksakkaði hann eftir vegnum.

Talan var um ein útlending í einum leigubili, so hann fekk boð um at fara til útleigaran og biðja hann kopla  »lane assist« frá so at hann fekk koyrt ordiligt.

Annars fekk ein bilførari 1.500 krónur í bót, og klipp í koyrikorið fyri at brúka hondhildna fartelefon ímeðan hann koyrdi.

Løgreglan sigur, at annars hevur tað verið stak friðarligt í nátt. Tað var nógv fólk í býnum og eina ferð hildu tey, at tað fór at verða bardagi uttan fyri eitt skeinkistað. Men tað bleiv ikki til meiri enn rættiliga harðmælt skeldarí ímillum nøkur fólk, men tey fóru hvør til sítt, uttan at leggja hond á hvønn annan.