Føroyar hava verið tiltiknar fyri at stutt er millum evsta vald og vanliga fólkið. Tað kann tykjast, sum tann gjáin er voksin eins og gjáirnar millum vælhavandi og vanliga fólkið. Javnvág og samband má fáast millum tey, ið ráða, og tey ið arbeiða og liva her á landi. Verkafólkið má verða hoyrt og virt og gjáirnar minka.

- Føroyskt fyrst – Vit mugu altíð hugsa føroyskt fyrst, bæði tá tað viðvíkur máli, mentan og nattúru, og fólki og tænastum sum heild. Tilflytarar skulu takast hond um fyri at læra føroyska málið og mentanina. Fólkaskúlin má fáa neyðugu tíðina og arbeiðsmegina at gera eyka arbeiðið, ið er lagt omaná at læra næmingar, ið hava føroyskt sum annaðmál.

- Fólkaskúlin fyri bæði næmingar og lærarar – Fólkaskúlin má vera sæddur og virdur fyri tað hann er: Eitt tað stórsta arbeiðsplássið í landinum, har framleiðslan er okkara børn, okkara framtíð. Lærarar mugu fáa tíð og umstøður at gera tað risaarbeiðið hetta er, og vera eftirspurdir og tiknir fyri fult, tá avgerðir, ið viðvíkja teirra arbeiði, vera tiknar. Við lærarum, ið trívast og hava tíð og umstøður til næmingarnar, skapa vit samstundis at okkara næmingar trívast og mennast.

- Luttøku- og atkomumøguleikar í breiðastu merking – Øll hava rætt at luttaka í samfelagnum. Eisini børn, tey ið eru við at læra seg føroyska málið, tey ið hava niðursetta hoyrn ella sjón ella annað tarn. Vit mugu hugsa hetta inn, tá vit byggja og samskifta. Í mun til útbúgving og arbeiði, so ger tøknin tað í mongum førum møguligt, at fólk kunnu lesa ella arbeiða heimanifrá, ella hvar tað skal vera.

Hetta eru nøkur av hjartamálum mínum, ið eg vil arbeiða fyri.

Gunnvá Tróndardóttir, læraralesandi
– Listi C