Tað, at vera blivin pensjónist og framvegis ynskja at arbeiða eitt sindur, men samstundis halda seg aftur, tí man verður mótroknað, eggjar ikki til kveiktan arbeiðshug fyri sjálva ella onnur.

Hetta sæst bæði, tá tað snýr sum um heitar hendur og sjálvbodnan áhuga.

Tak eitt nú kvøldskúlan. Har eru fleiri, sum hava steðgað við at undirvísa, tí tey vórðu mótroknað í teirra pensjón.

Eg veit, at bara í brodering eru tað fleiri av teimum allar dugnaligastu, sum ikki longur geva teirra kunnleika og inspiratión víðari.

Kvøldskúlin manglar lærarar, og serliga innan handverkið brodering er langur bíðilisti hvørt ár.

Latið okkum fjerna mótrokningina í pensjónini, so vit kunnu fáa fleiri aftur til arbeiðis, og enn fleiri, sum kunnu fáa gleði av hesum fantastiskum menniskjum.

X við Rannvá Dahl Djurhuus