Síðst í 1800-talinum gjørdist kravið hjá arbeiðarunum um ein átta tímar langan arbeiðsdag, grundarlagið undir altjóða arbeiðaradegnum sum vit halda hvørt ár tann 1. mai.

Alt byrjaði við enskum arbeiðarum sum fluttu til Avstralia. Her fingu tey sítt krav um átta tímar arbeiðsdag sett í verk. Hetta var hátíðarhildið við veitslu 1. mai.

Nøkur ár seinni gjørdi USA rað sama. Tey gingu mótmælisgongu 1. mai fyri at seta í gildi ein arbeiðsdag uppá átta tímar.

Men tað var í París, at tað á sumri 1889 var avgjørt, at 1. mai skuldi vera altjóða arbeiðaradagur.

Tvær stórar arbeiðarastevnur vórðu hildnar á 100 ára degnum fyri fronsku kollveltingina, og danska arbeiðararørslan var umboðað á báðum.