Uttanífrá tykist Hogeweyk, sum liggur í Hollandi, sum ein og hvør onnur bygd. Har er ein matvøruhandil, eitt sjónleikarhús og ymiskar matstovur og handlar.

Men íbúgvarnir hava allir demens, og sjálvt bygdin er í roynd og veru eitt røktarheim. Hon var gjørd við tí endamáli at bjóða fólki við sjúkuni røkt, samstundis sum hon gevur teimum sjálvstýri í teirra egna lívi.

Hugtakið við hesum er at betra um lívsgóðskuna gjøgnum reminiscence terapi og frælsi. Eisini skal tað minka um angist og tørv á medisinering.

reminiscence terapi snýr seg um at vekja minnir frá fyrr í lívinum, vanliga barna- og ungdómsárunum. Tað verður gjørt við at brúka tónleik, luktir, gamlar lutir ella myndir, til at gera minnini meira livandi.

Íbúgvarnir í Hogeweyk búgva saman í smáum bólkum, sum eru skipaðir eftir ymiskum lívsstíli. 

Bólkarnir kunnu til dømis vera mentanarligir, kristnir, handverksligir ella annað, hettar fyri at tey betur kunnu kenna seg heima.

Íbúgvarnir luttaka eisini í dagligum uppgávum, so sum at gera mat og keypa inn. Hettar fáa tey hjálp til frá umsorganarfólkum, sum virka sum vanlig bygdarfólk.

Verkætlanin er í høvuðsheitum stuðlað av niðurlendska heilsuverkinum, og ger hana atkomiliga, hóast talan er um ein serkønan stovn.

Hogeweyk er altjóða viðurkend sum fyrimynd fyri framtíðar demensrøkt, har dentur verður lagdur á virðing heldur enn stovnsføring.