Hvussu víða, Jóan Petur Gregoriussen røkkur í skaldskapi sínum, síggja vit kanska best í »Gentukæti«, prentaður í Føringatíðindi nr. 2, 1894. Hetta káta og speiandi kvæðið, ið enn verður kvøðið á gólvi, ber dám av táttayrking.

Munurin millum bygdalívið og býarlívið er høvuðsmótsetningurin í yrkingini. Lýsingin er løgd í munnin á eini bygdargentu, ið sigur frá heimbygdini, hvussu kvinnurnar har liva. Hesin eg-persón

placeholder
img logo

Greinin er bert fyri haldarar

Fá skjóta atgongd til greinina Prísir úr 99 krónum um mánaðin

Tekna hald her