“Eg skrivi á vátt pappír”.

Heitið á nýggja yrkingasavninum, sum Lív Maria Róadóttir Jæger hevur latið úr hondum, er rámandi og mótstríðandi. Fult í spenningi. Ein mótsøgn. Ein treiskur mótsetningur, eitt paradoks. Hon vil so gjarna yrkja og skriva, men kann ikki. Fær ikki. Tað er ógjørligt. Váta pappírið trevsar og bókstavarnir kámast, svinna so líðandi burtur í einki og hvørva. Ella gera teir? Onkustaðni í tilvitskuni eru teir framvegis. Kanska.

<
placeholder
img logo

Greinin er bert fyri haldarar

Fá skjóta atgongd til greinina Prísir úr 99 krónum um mánaðin

Tekna hald her